| Auteur |
Bericht |
Dettie
Geregistreerd op: 15-1-2009 Berichten: 10456
|
Geplaatst: Vr feb 20, 2009 13:42 Onderwerp: Gedichten over immigranten |
|
|
Geplaatst: 01 jan 2005 11:58 am
Niet gemakkelijk om vinden. Maar er zijn er wel.
Appelscha
Hoe moet zoiets, van hem houden?
Zijn vader zegt dat het niet mag vanwege
het geloof. Want tussen God en Allah
is de liefde vreemd. Dat is nu eenmaal zo.
Hij wil zijn pa niet grieven. Alle wegen
leiden immers terug naar Ankara.
Ik weet alvast: ik blijf alleen.
Als Fatima in Appelscha.
Ted van Lieshout
uit: Van verdriet kun je grappige hoedjes vouwen
Den Haag Uitg. Leopold 1986
Groetjes. Tiba.
Laatst aangepast door Dettie op Vr feb 20, 2009 14:09, in totaal 2 keer bewerkt |
|
| Naar boven |
|
|
Dettie
Geregistreerd op: 15-1-2009 Berichten: 10456
|
Geplaatst: Vr feb 20, 2009 13:42 Onderwerp: |
|
|
Geplaatst: 04 jan 2005 09:21 am
Hee wat goed Tiba. Ik zoek me helemaal scheel naar gedichten over immigrant/vreemdeling/buitenlander enz.
Maar ja, zoveel dichtbundels heb ik nou ook weer niet en via internet lukt het ook niet erg. Ik google me suf.
Dettie |
|
| Naar boven |
|
|
Dettie
Geregistreerd op: 15-1-2009 Berichten: 10456
|
Geplaatst: Vr feb 20, 2009 13:43 Onderwerp: |
|
|
Geplaatst: 04 jan 2005 09:46 am
Dit wist ik toevallig zo, en nog eentje, maar voor de rest ben ik gisteren ook aan het zoeken gegaan in mijn bundels, niks gevonden, lijkt niet zo'n veelgebruikt thema.
Tiba |
|
| Naar boven |
|
|
Dettie
Geregistreerd op: 15-1-2009 Berichten: 10456
|
Geplaatst: Vr feb 20, 2009 13:43 Onderwerp: |
|
|
Geplaatst: 06 jan 2005 10:43 am
Koerdistan
Zijn rug. Zwart krullend haar
erboven. Centimeter voor centimeter
schuift mijn bank dichterbij.
Ik denk dat het liefde is,
zonder vlinders in mijn buik
maar met klem in de kaken.
Ik stel me al het leven voor in
Ankara, terwijl een hutje op de hei
meer sprookje lijkt dan Koerdistan.
Ted van Lieshout
uit: van verdriet kun je grappige hoedjes vouwen,
1986
Tiba. |
|
| Naar boven |
|
|
Dettie
Geregistreerd op: 15-1-2009 Berichten: 10456
|
Geplaatst: Vr feb 20, 2009 13:45 Onderwerp: |
|
|
Geplaatst: 22 jan 2005 09:37 pm
Het lied van Mustafa
Het huis waar ik woon, heeft wel erg dunne muren
en we wonen te dicht op een kluit.
Dus een klein beetje herrie geeft ruzie met buren
en zo'n ruzie maakt ook weer geluid.
Men wil in dit land dat we heel anders leven,
ook al zijn we hier soms maar kort.
Maar mijn oom in Marokko heeft laatst nog geschreven
dat ik te veel Nederlands word.
Ik zal deze buurt op de duur wel verlaten,
alhoewel ik er toch wel van hou.
Maar ik wil wel eens hard kunnen zingen en praten
en ik wil wel eens weg uit de kou.
Er is een land waar ze niet meteen vloeken,
er is een land waar ik dikwijls van droom.
Daar zal ik zelf wel een meisje gaan zoeken,
tot verdriet van mijn vader en oom.
Willem Wilmink
uit: We zien wel wat het wordt : liedjes voor kinderen in de groei.
Uitgeverij Bert Bakker 1985
Tiba.
Laatst aangepast door Dettie op Vr feb 20, 2009 14:10, in totaal 1 keer bewerkt |
|
| Naar boven |
|
|
Dettie
Geregistreerd op: 15-1-2009 Berichten: 10456
|
Geplaatst: Vr feb 20, 2009 13:46 Onderwerp: |
|
|
Geplaatst: 23 jan 2005 08:10 pm
Mooi he is die tweestrijd weergeven van die jongen.
Aan een kant heimwee en aan de andere kant zeggen dat hij wel van de buurt houdt.
Dettie |
|
| Naar boven |
|
|
Dettie
Geregistreerd op: 15-1-2009 Berichten: 10456
|
|
| Naar boven |
|
|
Dettie
Geregistreerd op: 15-1-2009 Berichten: 10456
|
Geplaatst: Vr feb 20, 2009 13:48 Onderwerp: |
|
|
Geplaatst: 25 sep 2006 08:05 am
Illegaal
Hun huid geschramd
aan prikkeldraad en scherven
hun ziel gekneusd
hun vlees gekooid
verscheurd
van kamp naar kamp -
in niemandsland
zelfs niet vogel-vrij.
Patricia Lasoen
uit: 'Vrede is eten met muziek',
Uitgeverij Van Gennep 2005. |
|
| Naar boven |
|
|
Dettie
Geregistreerd op: 15-1-2009 Berichten: 10456
|
|
| Naar boven |
|
|
|