Het Poëzie-Leestafel forum

[Dettie]

Leestafel heeft toestemming (gedogen) van uitgeverij Van Oorschot om de door hun uitgegeven gedichten te plaatsen.
Maar geen complete bundels.

Enkele van zijn gedichten staan op de site, zie

http://www.poezie-leestafel.info/ja-emmens

Dettie

[Dettie]

Geplaatst: 28 apr 2006 12:55 pm

Oedipus

Alleen als ik het tegendeel bewijs
zie ik het standpunt dat ik heb verlaten:
ik ben het voetstuk waarop U verrijst.

Alleen verpletterd mag ik blijven staan,
alleen gestraft wilt U mij tolereren.

Alleen in angsten kan ik met U communiëren.
Alleen in woede kan ik U verstaan.

J.A. Emmens
uit: Verzameld Werk. Deel I, Gedichten en aforismen,
Van Oorschot, Amsterdam, 1980.

Tiba.


Gedichten uitgegeven bij Van Oorschot mogen we plaatsen (gedogen) dus kan J.A. Emmens blijven staan.

Deze bundels zijn uitgegeven van Emmens bij v. Oorschot

Kunst- en vliegwerk (1957)
Autobiografisch woordenboek (1963)
Een hond van Pavlov (1969)
Gedichten en aforismen; tekeningen (1980)

[Dettie]

Geplaatst: 28 apr 2006 12:57 pm

Duidelijkheid

Nee het is niet mijn bedoeling om dit
want wat zou ik daarmee kunnen bereiken
daarom toch wel steeds zij het ook niet
hoewel ik u zegt het natuurlijk bereid
maar desondanks laat ik het eens en vooral
duidelijk zakelijk krachtig en kort
u vraagt nee ja zeker want met het oog daarop
opende ik juist de dat is te zeggen
discussie gesloten.

J.A. Emmens
Uit: Een hond van Pavlov
Verschenen in 1969, Van Oorschot Amsterdam

Dettie

[Dettie]

Geplaatst: 28 apr 2006 03:28 pm

Wat een "duidelijke " discussie.
Goed gevonden is dit!

Groetjes. tiba.

[Dettie]

Geplaatst: 28 apr 2006 06:05 pm

Ja het geeft goed alle blabla weer wat in vergaderingen of bijeenkomsten gezegd wordt.

Dettie

[Dettie]

Geplaatst: 30 apr 2006 09:17 am

Romeins

Praatjes verkopen op een antiek
en halfuitgevallen vloermozaïek
motors starten tussen de brokken
van het verleden (een god geeft de geest),
in het heden leven en in de verte
een oude romp zien, een stenen stumperd,
een groene, roestende kop.

J.A. Emmens
uit: Gedichten en aforismen,
Van Oorschot 1980

Tiba.

Mooi hoe de dichter hier het heden met het verleden verbindt:
motors starten tussen de brokken van het verleden
je hoort het lawaai zo zonder dat hij het hoeft te zeggen...

Groetjes. Tiba.

[Dettie]

Geplaatst: 30 apr 2006 03:53 pm

[Dettie]

Geplaatst: 05 mei 2006 11:59 am

[Dettie]

Geplaatst: 25 mei 2006 02:12 pm

Soms een gevoel

Soms een gevoel het leven te beleven,
het eindeloze naderen van grote steden
in treinen die hun loop vertragen,
en soms alleen maar weerzin te bedwingen
door fluit te spelen op herinneringen.

J.A. Emmens
uit: Autobiografisch woordenboek
Verschenen in 1963 Van Oorschot

Dettie

[Dettie]

Geplaatst: 25 mei 2006 02:39 pm

Heel mooi gedicht is dit.
Ik heb het gevoel dat daar een heel leven in zit...

Groetjes. Tiba.

[Dettie]

Geplaatst: 28 mei 2006 12:41 pm

Ik zie het als steeds maar proberen een doel te bereiken, wat maar niet wil lukken.
Niet het leven léven maar beleven.
Als in een trein zittend die afremt als hij het station nadert.
Het leven is nog draaglijk door herinneringen.
Mooi om dat in die paar zinnen te kunnen verwoorden.

Dettie

[Dettie]

Geplaatst: 28 mei 2006 04:59 pm

Mooi en frappant, vind ik. Heden en verleden zie ik terugkomen in Romeins en Soms een gevoel. Ben ik te vlug om hier van een rode draad te spreken? Misschien zijn er kenners van deze dichter die hierop een antwoord kunnen geven.

Jan S

[Dettie]

Geplaatst: 28 mei 2006 08:21 pm

Dat weet ik helemaal niet, Jan, want ik ben geen kenner. Ik ontdek hier ook voortdurend nieuwe dingen.
Maar het is wel frappant, zoals je zegt.

Bij gelegenheid zoek ik nog wat op van deze dichter, en let zeker op wat je opmerkte.

Groetjes. Tiba.

[Dettie]

Geplaatst: 28 mei 2006 08:27 pm

Tiba, leuk dat je mijn vraag/ vaststelling oppakt. Ook groetjes terug.

Jan S

[Dettie]

Geplaatst: 13 jul 2007 09:36 pm

Voor de kade

Voor de kade wisselt een wolk meeuwen
als strooibiljetten op een sterke wind
van aanblik als ‘t verloop van eeuwen.
Het is windstil. De wind is een klein kind
dat met geluidjes brood staat uit te strooien.

Zijn tijd aan denken of aan doen vergooien
verschilt niet veel, ‘t is stenen toch voor brood.

Wordt liever kind: twee beentjes en wat rood;
het doet soms eeuwen inderhaast ontdooien.


Jan Emmens
Uit: Kunst en vliegwerk, Van Oorschot, 1957

Grada

uit het item "raad de dichter" ook hier geplaatst

[Dettie]

Geplaatst: 14 jul 2007 11:02 am

Toch weer verleden en heden in één gedicht zoals ik eerder bij deze dichter al opmerkte.

Jan S

[Dettie]

Geplaatst: 04 okt 2007 03:25 pm

En ook J.A. Emmens is nu op de site te vinden

zie http://www.poezie-leestafel.info/ja-emmens

Dettie

[Dettie]

Geplaatst: 18 jul 2008 08:36 pm

Winter

Ik hak een bestaan in de volgende dag:
de toekomst brokkelt langzaam af,
vandaag is niet meer dan een wak in de tijd,
het verleden is dichtgevroren.

Jan Emmens
Uit: Gedichten en aforismen
Van Oorschot 1980

Pieter

[Dettie]

Geplaatst: 18 jul 2008 09:20 pm

Het is een goed gedichtje!
Is het iemand die niet bij zijn emoties uit het verleden kan komen,
of is hij dement? Nee niet dement, iemand vecht voor een volgende dag.
Misschien fysiek ziek of depressief.

Misschien gaat het over de dichter zelf, die per slot van rekening vrij jong
gestorven is, voelt zijn krachten afnemen en kan zich niet meer voorstellen hoe dat vroeger allemaal ging.

Even opgezocht, hij heeft zelfmoord gepleegd, maar wat daar aan ten grondslag lag.....

Doet er niet zo toe, het is een zeer aansprekende tekst.
Mooi woordgebruik.

manja

Eerst kijken dan schrijven, Manja!
Psychisch ziek, angst, agressie, depressie.
Ik zeg ook wel vaker uit een getormendeerd bestaan komt mooie kunst
voort.
_________________
suum cuique oftewel ieder het zijne!

[Dettie]

Geplaatst: 19 jul 2008 07:29 am

Ik hak een bestaan in de volgende dag:
de toekomst brokkelt langzaam af,
vandaag is niet meer dan een wak in de tijd,
het verleden is dichtgevroren.

Jan Emmens

Ik vind mooi dat hij het bevroren water er in verweven heeft.

Het lijkt een gedicht over ouder worden, wat diegene zwaar valt.
Er is geen weg terug meer (dichtgevroren).

Dettie

[Dettie]

Geplaatst: 19 jul 2008 08:54 am

Hij was dus jong Dettie,want hij is op zijn 47e overleden door suicide, hij wou dan kennelijk een wak slaan in zijn tijdloze tijd zoals een depressie m.i. voelt.

Manja
_________________
suum cuique oftewel ieder het zijne!

[Dettie]

Geplaatst: 19 jul 2008 10:01 am

Ik hak een bestaan in de volgende dag:

Ik worstel om de dag te beginnen

de toekomst brokkelt langzaam af,

Veel toekomst ziet hij niet meer

vandaag is niet meer dan een wak in de tijd,

Vandaag is niet meer dan een klein puntje in de tijd

het verleden is dichtgevroren.

Het verleden is voorbij, niet meer toegankelijk
(alhoewel... als het gaat dooien...)

Zo zie ik het zo'n beetje, even snel geschreven.

Uit welke bundel komt het gedicht Manja?

Dettie

[Dettie]

Geplaatst: 19 jul 2008 10:14 am

Qua interpretatie ben ik het met je eens.
En uit welke bundel daarvoor moeten we bij Pieter zijn,
denk ik die heeft het geplaatst

Manja

Ps nog even gezocht, ik kom niet verder dan:
Gedichten en aforismen.
van J.A.Emmens
_________________
suum cuique oftewel ieder het zijne!

[Dettie]

Geplaatst: 19 jul 2008 10:44 am

Ik heb het inmiddels gevonden, het heet Winter en komt inderdaad uit
de bundel die je noemde.

Dettie

[Dettie]

Geplaatst: 19 jul 2008 12:57 pm

Wat stom,dat ik winter er niet bij had gezet!
Klein steekje laten vallen, heb jij weer opghaald!

manja
_________________
suum cuique oftewel ieder het zijne!