| Auteur |
Bericht |
Dettie
Geregistreerd op: 15-1-2009
Berichten: 10423
|
 Geplaatst: Vr mei 22, 2009 22:04 Onderwerp: Hans Dingemanse (ja via Librije) |
 |
|
Leestafel heeft toestemming (via Librije) van Hans Dingemanse om gedichten van hem te plaatsen.
Librije zal ons daarin voorzien.
Bedankt Librije!
Zie ook http://www.poezie-leestafel.info/hans-dingemanse
Dettie
Laatst aangepast door Dettie op Ma jul 13, 2009 15:58, in totaal 1 keer bewerkt |
|
| Naar boven |
|
|
Librije
Geregistreerd op: 1-3-2009
Berichten: 197
Woonplaats: Zeeuws-Vlaanderen
|
| Geplaatst: Za mei 23, 2009 05:12 Onderwerp: |
|
|
Slik bij Kats
Rand van de wereld. Stervenskoud.
Achter de lege haven waar een on-
zichtbare hand de hele dag een slijptol
gaande houdt, begint het strand.
Het hek piept schuin omhoog in zijn
scharnieren. Schapen en plevieren
maken zich weg. De tijd wordt lang
en dun. Melancholie is niets dan bij
laag tij droogvallend verdriet. Geen
toegang tot het slik: kwetsbaar gebied.
© Hans Dingemanse
(Voor dit gedicht de Jacob van Maerlant Poëzieprijs - 2006) |
|
| Naar boven |
|
|
|
Librije
Geregistreerd op: 1-3-2009
Berichten: 197
Woonplaats: Zeeuws-Vlaanderen
|
| Geplaatst: Za mei 23, 2009 05:17 Onderwerp: |
|
|
Saenredam
Ik zie hem in gedachten lopen
op zijn zelf getekende plavuizen
tussen de zandstenen pilaren
van zorgvuldig aangemaakte verf.
Elke lijn heeft hij precies berekend.
Zijn plattegrond telt duizend
priegelige maten, die met elkaar
het geheimzinnig perspectief bewaren
van zijn schilderij. Hij ziet ook mij -
dat kàn onder een dak dat zelfs
de hemel kan ontsluiten. Ziet mij
en weet: niet nodig dat ik sterf,
het is hier lichter dan daarbuiten.
© Hans Dingemanse
(Voor dit gedicht de VU-Podium Poëzieprijs - 2007) |
|
| Naar boven |
|
|
|
Librije
Geregistreerd op: 1-3-2009
Berichten: 197
Woonplaats: Zeeuws-Vlaanderen
|
| Geplaatst: Za mei 23, 2009 05:22 Onderwerp: |
|
|
Beschrijving van haar oor
Vorm van ons onderwerp: De rand
van boven scherp, maar zacht,
van onder glooiend als een strand.
Daartussen bergland, slechts bewandelbaar
voor vingers die bekend zijn met
de onvoorspelbaarheid van het terrein. Het
geheel ligt prettig in de hand.
Kleur: Niet te beschrijven,
maar het effect gevoelt men
aan den lijve.
Oppervlak: Van verregaande aaibaarheid.
Wat bovenaan nog huid heet,
heet hier meer velletje, naar dat men
nadert tot het rijmwoord lelletje.
De gladheid lijkt veroorzaakt
door zeer kleine haartjes,
uitsluitend zichtbaar bij
voldoende zonlicht van opzij.
Vindplaats: Veelal halfverscholen
tussen lokken, schuchter kindje
achter rokken.
Doel: Als van alle oren:
voornamelijk gericht op horen,
horen voorlezen vooral
met name een gedicht
inzonderheid door hem.
Zie ook:
'Beschrijving van zijn stem'
© Hans Dingemanse
(Voor dit gedicht de VU-Podium Poëzieprijs - 2002) |
|
| Naar boven |
|
|
|
Librije
Geregistreerd op: 1-3-2009
Berichten: 197
Woonplaats: Zeeuws-Vlaanderen
|
| Geplaatst: Za mei 23, 2009 05:28 Onderwerp: |
|
|
We vonden het huis VI
We zochten geen huis
maar een deur om door binnen
te gaan, een haardvuur een leeslamp
een tafel met drinkglas en brood
een venster om mijmerend voor
te staan, een veilige ruit tussen
dagblad en al wat ons lief was
een deur die zich achter ons sloot
© Hans Dingemanse. |
|
| Naar boven |
|
|
|
PieterD
Geregistreerd op: 15-2-2009
Berichten: 509
Woonplaats: Den Bosch
|
| Geplaatst: Za mei 23, 2009 07:16 Onderwerp: |
|
|
Het zijn mooie gedichten, Librije, maar onderstaande strofe begrijp ik niet goed. Wie helpt me?
| Quote: |
een venster om mijmerend voor
te staan, een veilige ruit tussen
dagblad en al wat ons lief was |
Pieter |
|
| Naar boven |
|
|
|
Librije
Geregistreerd op: 1-3-2009
Berichten: 197
Woonplaats: Zeeuws-Vlaanderen
|
| Geplaatst: Za mei 23, 2009 07:27 Onderwerp: |
|
|
Mijn idee is:
dagblad staat voor de buitenwereld, voor de harde werkelijkheid van alle dag.
het venster vormt een afscherming van deze buitenwereld, waarachter je je veilig kunt wanen met de dingen die je lief zijn en kunt dromen.
Librije. |
|
| Naar boven |
|
|
|
tiba
Geregistreerd op: 7-2-2009
Berichten: 585
|
| Geplaatst: Za mei 23, 2009 09:38 Onderwerp: |
|
|
Leuk dat je ons met deze dichter laat kennismaken, Librije
Moet de gedichten nog een aantal keren lezen
Tiba |
|
| Naar boven |
|
|
|
Dettie
Geregistreerd op: 15-1-2009
Berichten: 10423
|
| Geplaatst: Za mei 23, 2009 11:34 Onderwerp: |
|
|
We vonden het huis VI
We zochten geen huis
maar een deur om door binnen
te gaan, een haardvuur een leeslamp
een tafel met drinkglas en brood
een venster om mijmerend voor
te staan, een veilige ruit tussen
dagblad en al wat ons lief was
een deur die zich achter ons sloot
© Hans Dingemanse.
Ze vonden het huis zegt de titel, ze zochten niet een specifiek huis maar eerder een ruimte met een deur en een raam die hen zou beschermen voor al het akeligs wat je bijv. in een dagblad leest.
De deur en het raam vormen de buffer. Aan de ene kant het haardvuur, leeslamp, eten, drinken en al wat hun lief was. Aan de andere kant de harde buitenwereld.
Eigenlijk wat Librije al zegt. (lees dat nu pas, sorry)
Dettie |
|
| Naar boven |
|
|
|
mira
Geregistreerd op: 7-2-2009
Berichten: 617
|
| Geplaatst: Za mei 23, 2009 13:00 Onderwerp: |
|
|
Mooie aanwinst, deze dichter!
mira |
|
| Naar boven |
|
|
|
PieterD
Geregistreerd op: 15-2-2009
Berichten: 509
Woonplaats: Den Bosch
|
| Geplaatst: Za mei 23, 2009 19:36 Onderwerp: |
|
|
| Librije schreef: |
Mijn idee is:
dagblad staat voor de buitenwereld, voor de harde werkelijkheid van alle dag.
het venster vormt een afscherming van deze buitenwereld, waarachter je je veilig kunt wanen met de dingen die je lief zijn en kunt dromen.
Librije. |
Bedankt, Librije! |
|
| Naar boven |
|
|
|
mira
Geregistreerd op: 7-2-2009
Berichten: 617
|
| Geplaatst: Za mei 23, 2009 20:25 Onderwerp: |
|
|
Eventjes een vraag voor de Nederlanders: is Saenredam een plaatsnaam, een naam van een persoon (lijkt me niet waarschijnlijk), of en gefingeerde naam?
mira |
|
| Naar boven |
|
|
|
Librije
Geregistreerd op: 1-3-2009
Berichten: 197
Woonplaats: Zeeuws-Vlaanderen
|
|
| Naar boven |
|
|
|
Dettie
Geregistreerd op: 15-1-2009
Berichten: 10423
|
| Geplaatst: Zo mei 24, 2009 08:53 Onderwerp: |
|
|
Bedankt Librije,
Dit soort informatie vind ik altijd erg interessant.
Zelf dacht ik eerst aan het plaatsje Zaandam  maar begreep niets van het gedicht totdat jij met deze informatie kwam.
Ik denk ook dat het over een kerkinterieur gaat, vooral door;
dat kàn onder een dak dat zelfs
de hemel kan ontsluiten.
Dettie |
|
| Naar boven |
|
|
|
mira
Geregistreerd op: 7-2-2009
Berichten: 617
|
| Geplaatst: Zo mei 24, 2009 13:03 Onderwerp: |
|
|
Ook bedankt Librije, ik zal later de gedichten grondiger lezen, nu even geen tijd.
mira |
|
| Naar boven |
|
|
|
mira
Geregistreerd op: 7-2-2009
Berichten: 617
|
| Geplaatst: Zo jul 05, 2009 00:25 Onderwerp: |
|
|
| Quote: |
Slik bij Kats
Rand van de wereld. Stervenskoud.
Achter de lege haven waar een on-
zichtbare hand de hele dag een slijptol
gaande houdt, begint het strand.
Het hek piept schuin omhoog in zijn
scharnieren. Schapen en plevieren
maken zich weg. De tijd wordt lang
en dun. Melancholie is niets dan bij
laag tij droogvallend verdriet. Geen
toegang tot het slik: kwetsbaar gebied.
© Hans Dingemanse |
Dit gedicht is geworteld in de Nederlandse grond, het Nederlandse landschap, alleszins een markant deel ervan.
Een mini-universum: haven, strand, schapen en plevieren, en slik.
De dichter weet het prachtig weer te geven.
Het is er niemandsland, rand van de wereld.
En 'stervenskoud', wat een mooi woord in al zijn barheid.
Want bar is het land, schapen en plevieren vluchten weg bij bij het piepend opengaan van het hek.
Een hek dus, en desolaatheid van het landschap, van de dichter.
Melancholie.
Het slik, tja, daar staat een bord:verboden toegang. Want kwetsbaar.
Het gedicht is wellicht ook te lezen als één grote metafoor: de kwetsbaarheid van de mens, misschien ook wel van de wereld.
Het overstijgt ruim de Nederlandse polder.
mira |
|
| Naar boven |
|
|
|
PieterD
Geregistreerd op: 15-2-2009
Berichten: 509
Woonplaats: Den Bosch
|
| Geplaatst: Ma jul 06, 2009 06:59 Onderwerp: |
|
|
Mooie beschouwing, Mira!
"Melancholie is niets dan bij laag tij droogvallend verdriet". Om over na te denken.
Pieter |
|
| Naar boven |
|
|
|
mira
Geregistreerd op: 7-2-2009
Berichten: 617
|
| Geplaatst: Ma jul 06, 2009 11:06 Onderwerp: |
|
|
Dankje, Pieter.
Over die versregel moet ik ook nog nadenken.
Ik vind het alleszins een prachtige regel.
mira |
|
| Naar boven |
|
|
|
Dettie
Geregistreerd op: 15-1-2009
Berichten: 10423
|
| Geplaatst: Ma jul 06, 2009 14:28 Onderwerp: |
|
|
Ja Mira, heel mooie beschouwing, je kan het altijd wel mooi 'zeggen' vind ik.
'stervenskoud' is bij ons een vrij gewone uitdrukking maar in dit gedicht is het woord wel heel mooi gebruikt.
Dettie |
|
| Naar boven |
|
|
|
mira
Geregistreerd op: 7-2-2009
Berichten: 617
|
| Geplaatst: Ma jul 06, 2009 20:34 Onderwerp: |
|
|
Dettie zegt:
| Quote: |
| 'stervenskoud' is bij ons een vrij gewone uitdrukking maar in dit gedicht is het woord wel heel mooi gebruikt. |
En ik die dacht dat het een neologisme was, een nieuw woord bedacht door de dichter!
Zo zie je maar!
Het komt hier inderdaad prachtig tot zijn recht.
mira |
|
| Naar boven |
|
|
|
mira
Geregistreerd op: 7-2-2009
Berichten: 617
|
| Geplaatst: Za jul 11, 2009 22:21 Onderwerp: |
|
|
Pieter zegt:
| Quote: |
Melancholie is niets dan bij laag tij droogvallend verdriet". Om over na te denken.
Pieter |
Ik probeer dit beeld te interpreteren.
Verdriet is een sterkere emotie dan melancholie.
Melancholie is een gevoel dat overblijft, 'wanneer de zee zich teruggetrokken heeft bij laag tij', maar wat er overblijft is slik(ke), een kaal, dor, kwetsbaar landschap.
En zo desolaat.
mira |
|
| Naar boven |
|
|
|
PieterD
Geregistreerd op: 15-2-2009
Berichten: 509
Woonplaats: Den Bosch
|
| Geplaatst: Zo jul 12, 2009 06:58 Onderwerp: |
|
|
| mira schreef: |
Pieter zegt:
| Quote: |
Melancholie is niets dan bij laag tij droogvallend verdriet". Om over na te denken.
Pieter |
Ik probeer dit beeld te interpreteren.
Verdriet is een sterkere emotie dan melancholie.
Melancholie is een gevoel dat overblijft, 'wanneer de zee zich teruggetrokken heeft bij laag tij', maar wat er overblijft is slik(ke), een kaal, dor, kwetsbaar landschap.
En zo desolaat.
mira |
Bedankt, Mira En je zou ook nog kunnen toevoegen dat melancholie altijd blijft (het onderliggende) en dat verdriet wel eens verdwijnt maar toch ook steeds weer terugkomt.
Pieter |
|
| Naar boven |
|
|
|
Dettie
Geregistreerd op: 15-1-2009
Berichten: 10423
|
|
| Naar boven |
|
|
|
Molly
Geregistreerd op: 3-8-2009
Berichten: 127
Woonplaats: Utrecht
|
| Geplaatst: Do aug 06, 2009 10:07 Onderwerp: |
|
|
Ik ben nog maar weinig in Zeeland geweest,
maar ik zou nu wel naar Kats willen om te proeven
wat Dingemanse daar ervaren heeft.
Wat een prachtige uitdrukkingen gebruikt hij!
Alleen technisch gezien begrijp ik hem niet goed.
Hoe bepaalt hij het wit tussen de regels,
en de zinsafbreking?
Kijkt hij misschien meer naar de vorm
van het geheel, om alles wat beter uit te laten komen?
Molly |
|
| Naar boven |
|
|
|
Librije
Geregistreerd op: 1-3-2009
Berichten: 197
Woonplaats: Zeeuws-Vlaanderen
|
| Geplaatst: Vr feb 12, 2010 16:36 Onderwerp: |
|
|
Tot de 100 beste gedichten uit de Turing Nationale Gedichtenwedstrijd behoort er ook een van Hans Dingemanse (pg. 36).
Niemand anders
Dwars door het douchegeruis hoor ik bestek
dat op de tafel wordt gelegd, zij is in huis
de stilte zegt dat zij de krant gevonden heeft
dan weer geluid: de kamerdeur, het kraken
van de trap, nog even en de deurkruk zal twee
maal bewegen, zodat ik weet dat zij daar is
en niemand anders, straks komt ze binnen en
dan ziet ze mij, niets is zo spannend als elkaar
gewend te raken.
Hans Dingemanse
(in: Zoals een haan een ei legt. Augustus 2009).
Librije. |
|
| Naar boven |
|
|
|
|
FAQ
Zoeken
Gebruikerslijst
Gebruikersgroepen
Profiel
Log in om je privé berichten te bekijken
Inloggen
Registreer
Doneer!
